Historia szkoły

Na nowym miejscu

W 1961 roku zapadła w Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie decyzja objęcia planem inwestycyjnym na lata 1961-1965 budowy wszystkich obiektów dla Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Leżajsku. W planie zamierzeń przewidziano budowę obiektu szkolnego, budynku warsztatowego, internatu, odrębnej stacji „trafo” oraz zagospodarowanie przyległego terenu.W tych zamierzeniach uznano Zasadniczą Szkołę Zawodową w Leżajsku za bezpośredniego inwestora i zalecono jej opracowanie założeń projektowych. Dyrekcja szkoły przyjęła zlecenie i opracowała założenia projektowe, pokrywając społecznymi funduszami związane z tym koszty. Miejska i Powiatowa Rada Narodowa przydzieliły na budowę plac o powierzchni około 2 ha naprzeciw dworca kolejowego. Do porządkowania terenu włączyli się rodzice uczniów należący do Komitetu Rodzicielskiego.

Założenia projektowe obejmujące budowę szkoły, budynku warsztatów i internatu opracowano w latach 1961 i 1962, a następnie złożono w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych w Jarosławiu, gdyż dysponowała ona środkami inwestycyjnymi. Ta z kolei wykonawstwo robót inwestycyjnych zleciła Rzeszowskiemu Przedsiębiorstwu Remontowo-Budowlanemu w Rzeszowie.

Równocześnie z tą inwestycją rozpoczęto wznoszenie Powiatowego Domu Kultury w Leżajsku.Budowę obiektu szkolnego rozpoczęto 2 stycznia 1965 roku i ukończono zgodnie z założeniem 15 czerwca 1966 roku. Projekt wejścia do budynku opracował nauczyciel Tadeusz Rajnowski, a frontowe ogrodzenie wykonano w warsztatach szkolnych. Należy podkreślić także duże zaangażowanie rodziców uczniów w prace związane z porządkowaniem wnętrza budynku oraz jego otoczenia.

Dnia 26 czerwca 1966 roku ukończony obiekt przekazano dyrekcji szkoły, 4 września 1966 roku oddano go do użytku młodzieży i społeczeństwu Leżajska. Nowy obiekt, liczący 10 sal lekcyjnych, został usytuowany przy ulicy Mickiewicza pod numerem 61 b.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom mieszkańców Leżajska i potrzebom rynku pracy, dyrekcja Zasadniczej Szkoły Zawodowej opracowała wniosek do Ministerstwa Oświaty o zezwolenie na otwarcie Technikum Mechanicznego obróbki skrawaniem. Ministerstwo wyraziło zgodę i Technikum Mechaniczne w Leżajsku zostało umieszczone w rejestrze nowo otwartych szkół od 1 września 1965 roku, przyjęło do klasy pierwszej 42 uczniów po szkole podstawowej. Od tego też dnia pojawiła się nowa nazwa placówki: Technikum Mechaniczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa w Leżajsku.

W roku 1965 opracowano założenia projektowe dla nowej hali warsztatowej. Autorem ich strony technicznej był naczelnik Wydziału Warsztatowego Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie Leon Śliwiński. Budowę warsztatu szkolnego rozpoczęto w pierwszych dniach stycznia 1967 roku, a ukończono w pierwszej połowie 1968 roku. We wrześniu 1968 roku dokonano technicznego odbioru Warsztatu Szkolnego Technikum Mechanicznego i Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Leżajsku i młodzież rozpoczęła odbywanie w nim praktyk zawodowych.

Uroczystość przekazania warsztatów do użytku odbyła się 22 października 1968 roku. Wydarzenie to, w którym wzięli udział przedstawiciele władz wojewódzkich, powiatowych, lokalnych i innych, zbiegło się z wmurowaniem aktu erekcyjnego w mury hali produkcyjnej, będącej Filią Huty Stalowa Wola.

Rok szkolny 1969/1970 rozpoczęła zmiana na stanowisku dyrektora. Na emeryturę przeszedł jako „Zasłużony Nauczyciel PRL” dyrektor szkoły Roman Szczupak, prowadzący tę szkołę przez 30-letni okres jej istnienia. Stanowisko dyrektora szkoły Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie powierzyło Romanowi Riszce, stanowisko zastępcy dyrektora objął Marcin Socha.Nie mniej ważnym aktem było podjęcie uchwały budowy Domu Nauczyciela i wykonanie dokumentacji. Rok szkolny przebiegał więc pod hasłem pracy społecznej dla szkoły.

W roku 1970/1971 szkoła legitymowała się 10 pracowniami i klasopracowniami: rysunku, wychowania obywatelskiego, przysposobienia obronnego, matematyki, języków obcych, języka polskiego. Opiekunowie pracowni dbali o wzbogacenie zbiorów i gromadzenie pomocy naukowych. W czerwcu ukończono i oddano do użytku kompleks boisk szkolnych, w tym: boisko asfaltowe do koszykówki, dwa boiska asfaltowe do siatkówki, boisko do piłki ręcznej, skocznie do skoków w dal i wzwyż, rzutnię do pchnięcia kulą i czterotorową bieżnię stumetrową.

Rok szkolny 1972/1973 przyniósł zmiany. Kierownictwo szkoły powierzono nowemu dyrektorowi – Władysławowi Rusieckiemu, jego zastępcami byli Marcin Socha i nowo powołany Wojciech Tokarz.W październiku 1972 roku na Dzień Nauczyciela oddano do użytku Dom Nauczyciela, w którym zamieszkało 5 rodzin nauczycielskich. Poważną inwestycją była prowadzona rozbudowa szkoły. Projekt przewidywał powstanie budynku dwupiętrowego, w którym miałoby znaleźć się 6 sal lekcyjnych.W roku 1973/1974 w szkole została utworzona filia  „Instalu”, której macierzysta szkoła znajdowała się w Czudcu. Uczniowie tej jednostki kształcili sięna kierunkach: monter rurociągów przemysłowych i ślusarz spawacz.

Wiele pracy włożono w budowę nowego skrzydła szkoły, w którym uzyskano 7 sal lekcyjnych oraz pomieszczenie na bibliotekę i czytelnię. W tym roku dyrekcja, pracownicy pedagogiczni, komitet rodzicielski, podejmowali starania o nadanie szkole imienia, ufundowanie sztandaru i tablicy pamiątkowej. Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie, realizując uchwałę Rady Pedagogicznej, wyraziło zgodę na nadanie szkole imienia Tadeusza Kościuszki.

23 marca 1975 roku odbyła się uroczystość nadania szkole imienia Tadeusza Kościuszki i wręczenie sztandaru.

 

Uroczystość miała bardzo podniosły charakter. Wzięli w niej udział przedstawiciele władz szkolnych i powiatowych. Przybyło wielu rodziców, członkowie Komitetu Opiekuńczego, a także przedstawiciele leżajskich zakładów pracy. Przedstawiciel Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie, naczelnik Ryszard Doroba, odczytał decyzję o nadaniu szkole imienia Tadeusza Kościuszki. Przewodniczący Komitetu Rodzicielskiego, Jan Nicpoń, odczytał akt ufundowania sztandaru. Następnie rodzice wręczyli sztandar dyrektorowi szkoły Władysławowi Rusieckiemu. Młodzież złożyła ślubowanie na sztandar. Nastąpiło wbicie pamiątkowych gwoździ. Dokonano odsłonięcia tablicy pamiątkowej, która obecnie znajduje się na ścianie dekoracyjnej w korytarzu nowego skrzydła szkoły.

Na zakończenie uroczystości odbyła się część artystyczna w wykonaniu uczniów naszej szkoły oraz zaproszonego zespołu z Sarzyny.W roku szkolnym 1977/1978 placówka została przemianowana na Zespół Szkół Zawodowych. Utworzono nowe specjalności potrzebne dla przemysłu i rolnictwa.

Ważnym wydarzeniem z życia szkoły było rozpoczęcie w 1979 roku budowy świetlicy i stołówki szkolnej. Zakupiono wyposażenie meblowe, urządzenia kuchenne, zatrudniono personel kuchenny. W grudniu ukończono świetlicę, stołówkę i nowe pomieszczenie dla biblioteki szkolnej. W 1980 roku utworzono Zespół Pieśni i Tańca, opiekę nad nim objęła Maria Cebula, dzięki której zespół ten powstał. 14 października 1980 roku z okazji Dnia Nauczyciela Zespół Pieśni i Tańca „Ziemia Leżajska” wystąpił po raz pierwszy.

Rok 1980 był wyjątkowy dla kraju i naszej szkoły. Po fali kilkumiesięcznych strajków rozpoczęła się walka o zarejestrowanie Niezależnych i Samorządnych Związków Zawodowych „Solidarność”. W naszej szkole w dniu 14 listopada 1980 roku powstał komitet założycielski NSZZ „Solidarność” Pracowników Oświaty i Wychowania.

Rok szkolny 1981/1982 obfitował w ważne wydarzenia polityczne. Podczas IV Plenum KC PZPR wybrano gen. Wojciecha Jaruzelskiego na I sekretarza Partii. W dniu 13 grudnia 1981 roku ogłoszono stan wojenny. Zapoznano młodzież z jego rygorami i zarządzono 2-tygodniowe ferie zimowe.  Od stycznia 1982 roku wznowiono naukę.

Na początku października 1984 roku pożegnano dyrektora szkoły Władysława Rusieckiego, który przeszedł na emeryturę. Nowym dyrektorem mianowano Marcina Sochę, który pełnił dotychczas funkcję zastępcy dyrektora. Funkcję zastępców dyrektora pełnili Wojciech Tokarz i Jan Miś.

Rok szkolny 1988/1989 okazał się przełomowy dla naszego kraju i narodu, następowały bowiem procesy demokratyzacji w zakresie życia politycznego i gospodarczego. Wielkim wydarzeniem w życiu szkoły było reaktywowanie NSZZ „Solidarność” w kwietniu 1988 roku.Kolejne lata pracy szkoły przynosiły stałe zwiększanie się liczby uczniów i nauczycieli. Realizacja programu dydaktycznego i wychowawczego przebiegała bez zakłóceń.

W roku szkolnym 1989/1990 utworzono etat kierownika praktyk szkolnych, a stanowisko to powierzono Helenie Banaś.18 marca 1992 roku odbył się konkurs na stanowisko dyrektora szkoły. Po odejściu na emeryturę Marcina Sochy, stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych w Leżajsku objął od września 1992 roku Mieczysław Sroka. Funkcję zastępców dyrektora pełnili Wojciech Tokarz i Jan Buszta.

1 września 1992 roku szkoła – jako jedna ze stu w Polsce i jedna z pięciu w województwie rzeszowskim – została wytypowana do restrukturyzacji przy pomocy EWG. Łączyło się to ze zmianą profilu szkoły w kierunkach analogicznych do krajów Wspólnoty.

W połowie września 1994 roku zespół szkół wybrano do realizacji programu EWG PHARE UPET przy udziale ekspertów TAS International Consulting Limitem z Irlandii. Dzięki temu programowi placówka zyskała szansę na nowoczesne wyposażenie pracowni oraz kształcenie młodzieży stosownie do europejskich wymogów.

Dalsza rozbudowa szkoły, prowadzona przez dyrektora Mieczysława Srokę, zaowocowała oddaniem do użytku nowego skrzydła szkoły 1 września 1997 roku.Uroczyste przemówienie dyrektora szkoły Mieczysława Sroki towarzyszyło wmurowaniu kamienia węgielnego pod halę sportowo-widowiskową.Dyrektor szkoły położył symboliczną cegiełkę.

Swoją obecnością zaszczycili tę uroczystość: wojewoda rzeszowski Kazimierz Surowiec, kurator oświaty w Rzeszowie Jan Kurp, burmistrz miasta Leżajska Tadeusz Trębacz.

W 1997 roku dokonano symbolicznego otwarcia nowego budynku szkoły. Poprzez przecięcie wstęgi dokonali tego między innymi: burmistrz miasta Tadeusz Trębacz, kurator oświaty w Rzeszowie Jan Kurp, kierownik Urzędu Rejonowego Stanisław Chmura, cały obiekt poświęcił ks. prałat Władysław Głowa. Nowo otwarte skrzydło mogło się poszczycić nowocześnie wyposażoną pracownią komputerową.

W roku szkolnym 1997/1998 po raz pierwszy w historii szkoły zainaugurowano działalność Policealnego Studium Zawodowego, Stowarzyszenia Promocji Przedsiębiorczości, kształcącego w systemie dziennym, wieczorowym i zaocznym na kierunkach: technik informatyk, technik handlowiec, technik administracji

W czerwcu 1998 roku została oddana do użytku wspaniale wyposażona pracownia gastronomiczna.Październik1999 roku przyniósł kolejny sukces. Nastąpiło otwarcie przez starostę powiatu leżajskiego Stanisława Chmurę oraz dyrektora ZSZ Mieczysława Srokę nowej pracowni Centrum Obróbki Skrawaniem, wzbogaconej
o obrabiarkę numeryczną CNC. Opiekunem pracowni został Kazimierz Ślanda.

Dzień 19 maja 2000 roku zapisał się szczególnie w historii szkoły, gdyż nastąpiło uroczyste otwarcie hali sportowo-widowiskowej jako jednegoz największych, najnowocześniejszych i najlepiej wyposażonych obiektów w woj. Podkarpackim.

Przy tej okazji szkoła gościła posła Zbigniewa Rynasiewicza, przedstawicieli władz miasta i powiatu z burmistrzem Januszem Wylaziem oraz starostą Stanisławem Chmurą, a także przedstawicieli Kuratorium Oświaty w Rzeszowie. Poświęcenia hali dokonał proboszcz leżajskiej fary ks. Władysław Głowa.

W nowo otwartej hali sportowej 21 maja odbył się koncert Zespołu Pieśni i Tańca „Mazowsze”.

Dnia 1 września 2002 roku nastąpiła zmiana nazwy szkoły na Zespół Szkół Technicznych im. Tadeusza Kościuszki w Leżajsku.

Wroku szkolnym 2003/2004 do męskiego grona dyrekcji naszej szkoły dołączyła wicedyrektor Halina Samko.

W tym też roku w budynku warsztatów szkolnych powstały nowe pracownie:

–          pracownia ogólnotechnologiczna;

–          pracownia gastronomiczna;

–          pracownia mechatroniczna;

–          pracownia pomiarów elektrycznych.

W bardzo szybkim tempie powstał również łącznik – tunel prowadzący z budynków głównych do warsztatów.